Üretim ve Tüketim Üzerinde Karşılıklı İnisiyatif

Üretim ve tüketim ilişkisi, üreticilerin fabrikasyon ve endüstriyel üretim süreçleri içerisinde yer alması, tüketicilerin de süpermarket zincirleri ve AVM'lere mahkum olmasını beraberinde getirmektedir. Böylece, hem kontrolsüz-plansız-aşırı veya yetersiz üretim süreçleri, hem de tüketimi pompalayan, müşteriliği ön plana çıkartan bir tüketim çılgınlığı ortaya çıkıyor.

Kamu gücü, yani milyonlarca çalışan yurttaşın yüksek vergi bedelleriyle oluşturduğu kamu bütçesi ise, şirketlerin önünü açan, üretimde kamu yararından ziyade kâr amacını, tüketimde de yine kâr amacını güden bir düzenlemeleri uygulamaktadır. Başka bir deyişle, kamu gücü kamu yararına düzenlemeler, kontroller ve uygulamalar yapmak yerine şirketler lehine çalışmakta, çeşitli sermaye gruplarının önünü açmaktadır.

Bu açıdan kooperatifleşme, üretim ve tüketim süreçlerini birbirine bağlayabilecek örgütlenme mekanizmalarından bir tanesi olarak somut, dayanışmacı ve katılımcı bir örgütlenme pratiğini olarak önem kazanmaktadır. Üreticilerin ve tüketicilerin kendi aralarında örgütlenmesi, kendi katılımcı ve demokratik inisiyatiflerini inşa etmeleri; ve eş güdümlü/bakışımlı olarak üretim ve tüketim ihtiyaçlarını değerlendirerek neyin ne kadar üretileceğine, nasıl üretileceğine beraber karar vermeleri, kooperatifleşme çalışmasının temelini oluşturmaktadır. Üretim ve tüketim üzerinde karşılıklı inisiyatif, böyle bir inisiyatifi oluşturabilecek, karşılıklı olarak diyalog halinde karar verecek, planlayacak ve uygulayacak bir taban gücünü ifade etmektedir.