Küçük Üretici ve Örgütlü Üretici

Küçük üretici

Atalık, yerel tohumları ve geleneksel bilgiyi kullanarak üretim sürecinde aile olarak çalışan; gerektiği sürece işçi çalıştıran, üretimini kar amacı güden şirketler gibi örgütlemeyen; kendisi bir şirkete dönüşmemiş üreticidir. Bu açıdan, küçük üretici ifadesi bir ölçek sorunu olmakla beraber esasında bir model olarak ifade edilebilir. Türkiye ve dünyada, tarımsal üretimin büyük çoğunluğu halen küçük üreticiler tarafından yapılmaktadır.

Örgütlü üretici

Örgütlenme ortak yaşam örmek amacıyla birlikte hareket etme, iş birliği yapma ve kurumsallaşma olarak tanımlanabilir. Dünyada olduğu gibi kırsal alanda da kamu ve sivil örgütlenme modelleri mevcut. Günümüzde genel olarak kamu örgütlenmeleri ivme kaybederken sivil örgütlenmeler daha fazla etkinleşmektedir.

Sivil örgütlenmeler mesleki ve ekonomik örgütlenmeler şeklindedir.

Mesleki örgütler genellikle üreticileri mesleki olarak temsil eden, onların mesleki ve sosyo- ekonomik sorunlarını dile getiren bu konuda politikalar oluşturulmasına çalışan örgütlerdir. Mesleki örgütlerin başında Sendikalar, ziraat odaları, birlik, dernek, vakıf gelmektedir.

Sivil olarak ekonomik amaçlı örgütlenmelerin başında ise kooperatifler gelir. Kooperatifler geleneksel bilge köylü tarımını ve doğayı tehdit eden büyük ticari işletmelere karşı küçük aile işletmeciliğini korur. Çevre ile uyumlu sürdürülebilir tarım politikaları oluşturmak ancak kooperatif ve benzeri örgütlenmelerle mümkündür.